20 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

ΠΡΩΙΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ....

     Στη σημερινή εποχή είναι ευρέως αποδεκτό, ότι όλοι οι γονείς επιθυμούν τα παιδιά τους να έχουν μια πολύ καλή ακαδημαϊκή απόδοση, μια και αυτή ενδέχεται να τους δώσει ένα καλύτερο μέλλον, πιο ευοίωνο με ανοικτούς δρόμους και ευκαιρίες για επιτυχία.

      Μια μερίδα παιδιών όμως, θα αντιμετωπίσουν δυσκολίες στο σχολικό πλαίσιο. Τα παιδιά αυτά, αν οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν ανήκουν στο ευρύτερο φάσμα των Μαθησιακών Δυσκολιών, θα καταφέρουν να αναπτύξουν αποτελεσματικές τεχνικές χειρισμού των δυσκολιών αυτών, όταν οι δυσκολίες τους εντοπιστούν γρήγορα και ξεκινήσουν οι σωστές γι΄ αυτούς παρεμβάσεις.

      Έτσι, όσο πιο νωρίς εντοπιστούν οι δυσκολίες αυτές, τόσο πιο ευοίωνο προδιαγράφεται το μέλλον των παιδιών αυτών τόσο στο μαθησιακό, όσο και σε άλλους τομείς. Το νηπιαγωγείο ως χώρος εκπαίδευσης, αποτελεί ίσως το πιο σημαντικό σχολικό πλαίσιο, μια και σε αυτό εδραιώνονται οι βάσεις για την περαιτέρω σχολική ζωή ενός μαθητή. Το νηπιαγωγείο ως εκπαιδευτικός χώρος, παρέχει στα παιδιά πολλές ευκαιρίες ανάπτυξης, διερεύνησης, ανακάλυψης, παιγνιδιού και απόλαυσης. Ο χώρος αυτός είναι ένας χώρος στον οποίο μπορεί κανείς να εντοπίσει παιδιά τα οποία αντιμετωπίζουν δυσκολίες, χωρίς αυτή η διαδικασία να είναι επίπονη συναισθηματικά για τα παιδιά. Η παιγνιώδης αντίληψη των δραστηριοτήτων του νηπιαγωγείου προφυλάσσει σε μεγάλο βαθμό το παιδί και βοηθά πολύ τους εκπαιδευτικούς να εργαστούν, ώστε να ξεπεραστούν οι δυσκολίες του παιδιού σε μεγάλο βαθμό.

     Στο νηπιαγωγείο δεν μπορεί κανείς να διαγνώσει ένα παιδί ότι παρουσιάζει Μαθησιακές Δυσκολίες, μια και οι Μαθησιακές Δυσκολίες, μπορούν να γίνουν διαγνώσιμες μετά την ηλικία των έξι ετών. Στο νηπιαγωγείο μπορούν όμως να εντοπιστούν δυσκολίες, για τις οποίες αν δεν γίνει παρέμβαση, μπορούν στη συνέχεια να μετατραπούν σε μαθησιακού τύπου δυσκολίες, κατά τη φοίτηση του παιδιού στη Δημοτική Εκπαίδευση.

Ορισμός Μαθησιακών Δυσκολιών

      Οι Μαθησιακές Δυσκολίες, αποτελούν μια ανομοιογενή ομάδα διαταραχών (Παντελιάδου, 2011). Οι Μαθησιακές Δυσκολίες είναι ένας γενικός όρος,  ο οποίος αφορά δυσκολίες που εκδηλώνονται με την πρόσκτηση και τη χρήση ικανοτήτων ακρόασης, ομιλίας, ανάγνωσης, γραφής, συλλογισμού ή μαθηματικών ικανοτήτων (Hammill, 1990). Οι διαταραχές είναι εγγενείς στο άτομο και αποδίδονται σε δυσλειτουργία του νευρικού συστήματος. Μπορεί να υπάρχουν σε ολόκληρη τη περίοδο της ζωής του ανθρώπου. Μαζί με τις δυσκολίες αυτές μπορεί να συνυπάρχουν και άλλες δυσκολίες όπως προβλήματα σε συμπεριφορές αυτοελέγχου, κοινωνικής αντίληψης και κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Αν και οι Μαθησιακές Δυσκολίες μπορεί να εμφανίζονται μαζί με άλλες καταστάσεις μειονεξίας ή να δέχονται την επίδραση εξωτερικών παραγόντων, όπως είναι οι πολιτισμικές διαφορές και η ανεπαρκής ή ακατάλληλη διδασκαλία αυτές δεν είναι το άμεσο αποτέλεσμα των παραπάνω καταστάσεων ή εξωτερικών επιδράσεων (Hammill, 1990).

       Οι μαθητές μπορεί να εμφανίσουν μερικά ή όλα τα χαρακτηριστικά του ορισμού με διαφορετικό τρόπο και σε διαφορετική ένταση. Ο βασικότερος αιτιατός παράγοντας των Μαθησιακών Δυσκολιών είναι τα προβλήματα στη γλωσσική επεξεργασία και στη φωνολογική επίγνωση. Σε ότι αφορά την ηλικία των μαθητών με Μαθησιακές Δυσκολίες, η πλειοψηφία των μαθητών αυτών είναι ηλικίας 6 έως 13 ετών και βρίσκεται στα όρια του Δημοτικού Σχολείου (Παντελιάδου, 2011).  Σε σχετική έρευνα διαφάνηκε  ότι  παιδιά  σχολικής ηλικίας   είχαν στην προσχολική ηλικία διαταραχές των γλωσσικών ικανοτήτων  σε  ποσοστό 60%,  ενώ  σε  ποσοστό 10-20%,  είχαν  δυσκολίες  στην ακολουθία,  την  λεκτική  έκφραση  και  την  άρθρωση. Τα  προβλήματα  αυτά επηρέασαν την ανάγνωση την αριθμητική και την ορθογραφία (Βarkley, 1981).

        Η διάγνωση συνήθως των Μαθησιακών Δυσκολιών, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω γίνεται συνήθως με την αρχή της φοίτησης του παιδιού στο Δημοτικό Σχολείο. Οι γονείς πολλές φορές στις περιπτώσεις αυτές αντιδρούν, γιατί μέχρι εκείνη τη στιγμή το «φυσιολογικό» παιδί τους, ξαφνικά αντιμετωπίζει δυσκολίες. Εκείνο που θα πρέπει να χαροποιεί ιδιαίτερα τους γονείς, θα πρέπει να είναι φυσικά το γεγονός ότι όσο πιο νωρίς εντοπιστούν οι δυσκολίες, τόσο πιο εύκολα θα αντιμετωπιστούν. Παιδιά με Μαθησιακές Δυσκολίες, τα οποία διαγνώσκονται σε μεγαλύτερες ηλικίες, οι παρεμβάσεις οι οποίες θα γίνουν δεν θα είναι τόσο αποτελεσματικές στο μαθησιακό τομέα και επίσης από την άλλη πλευρά, πιθανόν να έχει δημιουργηθεί ήδη στο παιδί το συναισθηματικό προφίλ του παιδιού με Μαθησιακές Δυσκολίες. Σύμφωνα με το προφίλ αυτό, το παιδί ενδέχεται να παρουσιάζει από τη μια χαμηλή αυτοεικόνα, χαμηλό κίνητρο για το σχολείο, δυσκολίες στο κοινωνικό τομέα, άγχος, όπως και άλλες μορφές δυσκολιών.

Πρώιμη Ανίχνευση Μαθησιακών Δυσκολιών

     Η πρώιμη ανίχνευση τυχόν Μαθησιακών Δυσκολιών είναι υψίστης σημασίας για το μέλλον των παιδιών, καθότι επιτρέπει την οργάνωση παρεμβατικών προγραμμάτων εγκαίρως και τη ψυχολογική στήριξη των παιδιών που αντιμετωπίζουν Μαθησιακές Δυσκολίες και των οικογενειών τους (Θεοδωρίδου, 2008). Επομένως, η πρώιμη ανίχνευση των Μαθησιακών Δυσκολιών, λειτουργεί ως έγκαιρη παρέμβαση για την πρόληψη σοβαρότερων επιπλοκών στην μετέπειτα αφομοίωση των παιδιών στην κοινωνία (Κολιάδης, Κουμπιάς & Φουστανά, 2000).

      Σε ό,τι αφορά το ίδιο το παιδί, η Πρώιμη Παρέμβαση μπορεί να ανατρέψει τους παράγοντες επικινδυνότητας, οι οποίοι θα οδηγήσουν σε κάποια μορφή αναπτυξιακής καθυστέρησης, δυσλειτουργίας, καθώς και εκδηλώσεις άγχους (La Greca & Stone, 1990; Τζουριάδου, Πατσιοδήμου & Μπότσας, 2004). Σε ότι αφορά τους γονείς, τους δίνει τη δυνατότητα, με την ενεργό συμμετοχή τους στην παρεμβατική διαδικασία, να ανακαλύψουν μόνοι τις δυνατότητες και να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα των παιδιών τους. Επίσης, η πρώιμη ανίχνευση δίνει τη δυνατότητα στους γονείς να αποδεχτούν το πρόβλημα του παιδιού, να αντιμετωπίσουν τα συναισθήματά τους σχετικά με αυτό, ώστε να ανταποκριθούν καλύτερα στις ανάγκες του και να αναπτύξουν μια πιο ισορροπημένη συναισθηματική σχέση που θα αποτρέψει δυσάρεστες συνέπειες στην ανατροφή τους.

         Στο ευρύτερο πλαίσιο της οικογένειας και του κοινωνικού περιβάλλοντος, η Πρώιμη Παρέμβαση, μπορεί να εμποδίσει προβλήματα που πιθανά θα προκύψουν από τη στάση των αδελφών, τόσο προς το  παιδί που έχει το πρόβλημα  όσο και προς τον ίδιο τους τον εαυτό. Επίσης τα μέλη της ευρύτερης οικογένειας (παππούδες, γιαγιάδες, θείες, θείοι), μαθαίνουν να προσαρμόζουν τη συμπεριφορά τους στον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπίσουν το παιδί με δυσκολίες. Τέλος, σε ότι αφορά την κοινωνία, η πρώιμη παρέμβαση αυξάνει τη δυνατότητα αποδοχής των παιδιών με δυσκολίες στη μάθηση, ως μέλη που έχουν κάθε δικαίωμα να υποστηριχθούν και να αφομοιωθούν στο κοινωνικό σύνολο ως ισότιμα.

      Η  Peterson (1987 )  αναφέρει  οκτώ  σημαντικούς  λόγους  για τους  οποίους  η  παρέμβαση θα πρέπει να ξεκινά όσο το δυνατό νωρίτερα:

α) η σπουδαιότητα των πρώτων χρόνων

β) οι κρίσιμες περίοδοι στην ανάπτυξη

γ) ο εύπλαστος χαρακτήρας των  ανθρώπινων  χαρακτηριστικών

δ) τα  επακόλουθα  των  μειονεξιών

ε) την επίδραση  του  περιβάλλοντος  και  των  πρώτων  εμπειριών  στην  ανάπτυξη

στ)τα συμπεράσματα των προγραμμάτων έγκαιρης παρέμβασης

 ζ) η βοήθεια προς την οικογένεια, και τέλος

 η) τα κοινωνικά και οικονομικά οφέλη.

Τομείς στους οποίους ενδέχεται να παρουσιαστούν αποκλίσεις

       Προτού προχωρήσουμε στην παρουσίαση των διαφόρων τομέων στους οποίους ενδέχεται να παρουσιαστούν αποκλίσεις, κρίνεται ιδιαίτερα σημαντικό να αναφερθεί ότι οι γονείς θα πρέπει να ανησυχήσουν όταν εντοπίσουν τα χαρακτηριστικά αυτά να υφίστανται για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα, τουλάχιστον έξι μηνών. Θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη το γεγονός ενδεχόμενης περιβαλλοντικής αλλαγής η οποία μπορεί να έχει γίνει στο  παιδί ή στην οικογένειά του. Όλα τα χαρακτηριστικά που θα αναφερθούν θα πρέπει να διερευνηθούν σε περίπτωση που το παιδί είναι μεγαλύτερο από πέντε ετών.

Ιατρικοί παράγοντες

• Χαμηλό apgar score

• Χαμηλό βάρος κατά την γέννηση

• Προωρότητα

• Το παιδί χρειάστηκε να νοσηλευτεί για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 24 ωρών στη μονάδα εντατικής νεογνών;

• Παρατηρήθηκαν δυσκολίες κατά τη διαδικασία μασήματος της τροφής, πρόσληψης και κατάπωσης;

• Ύπαρξη χρόνιων ωτίτιδων

Γεννετικοί ή περιβαλλοντικοί παράγοντες

• Ιστορικό εμφάνισης Μαθησιακών Δυσκολιών στα πλαίσια της οικογένειας του παιδιού

• Παιδιά που έχουν υιοθετηθεί

• Οικογενειακό ιστορικό σε δυσκολίες λόγου και ομιλίας ή στη γραπτή έκφραση

• Το παιδί έχει εκτεθεί σε ελάχιστη επαφή με τη γλώσσα κατά την παιδική του ηλικία

• Φτώχια

Λόγος και Ομιλία

Δυσκολία στην προφορά των φωνημάτων-άρθρωση

Αντικατάσταση φωνημάτων ή συλλαβών με άλλα φωνήματα ή συλλαβές, π.χ το παιδί να λέει λολόι αντί ρολόι

Γίνονται πολλά συντακτικού τύπου λάθη π.χ. λανθασμένη χρήση πληθυντικού αριθμού

Περιορισμένη χρήση λεξιλογίου

Επανάληψη λεξιλογίου

Κατά την περιγραφή μιας ιστορίας ή ενός γεγονότος το παιδί συγχίζει τις σκέψεις του και δεν  είναι κατανοητό για τον ενήλικα να κατανοήσει τι ακριβώς περιγράφει το παιδί ή τί θέλει να μοιραστεί με τον ενήλικα.

Παρουσίαση συντακτικών λαθών

Δυσκολία στην ανάκληση λέξεων

Δυσκολία στην οργάνωση της προφορικής έκφρασης

Δυσκολίες στη μη λεκτική επικοινωνία

Λεπτή κινητικότητα

Μπορεί να χειριστεί το ψαλίδι με μεγάλη επιδεξιότητα και να κόψει σχήματα και εικόνες;

Παρουσιάζει μεγάλη επιδεξιότητα κατά τη γραφή, όπου πλέον χρησιμοποιεί μόνο τους μύεις της άκρας χείρας και των δαχτύλων;

Μπορεί να αντιγράψει όλα τα κεφαλαία και τους αριθμούς;

Μπορεί να γράφει το όνομά του;

Μπορεί να χρωματίζει στο πλαίσιο;

Μπορεί να χρησιμοποιήσει μαχαίρι για να απλώσει το βούτυρο ή να κόψει μαλακά φαγητά;

Αδρή κινητικότητα

Ένα παιδί μέχρι την ηλικία των έξι ετών θα πρέπει:

Να μπορεί να εκτελεί σύνθετες στοχοκατευθυνόμενες κινήσεις που απαιτούν ακρίβεια και διαδοχή, όπως για παράδειγμα

Να κάνει κούνια

Να σκαρφαλώνει

Να πηδάει ψηλά

Να πετά και να πιάνει τη μπαλίτσα

Να στοχεύει κατάλληλα, βάζοντας καλάθια

Να κλωτσά κινούμενη μπάλα με επαρκή δύναμη και κατάλληλο στόχο

Φωνολογική Επίγνωση

Το παιδί αναγνωρίζει τα βασικά φωνήματα, κυρίως τα φωνήεντα αλλά και τα βασικά σύμφωνα;

Μπορεί να ανακαλέσει λέξεις που ξεκινούν από το συγκεκριμένο φώνημα ή από τη συγκεκριμένη συλλαβή;

Μπορεί να εντοπίσει το τελικό φώνημα ή τη τελική συλλαβή μιας λέξης;

Είναι σε θέση να σπάσει τη λέξη στις συλλαβές της;

Μπορεί να ενώσει συλλαβές και να φτιάξει λέξη;

Μπορεί να κατανοήσει την έννοια του φωνήματος, συλλαβής, λέξης, πρότασης και τις διαδικασίες σύνθεσης και ανάλυσης που γίνονται;

Κατανόηση ιστορίας

Aπαντά στα βασικά δομικά στοιχεία μιας ιστορίας (ποιος, πού, πότε, γιατί);

Aπαντά σε κριτικού τύπου ερωτήματα με βάση την ιστορία;

Μπορεί να αναδιηγηθεί την ιστορία;

Μπορεί να υποδυθεί ρόλους από την ιστορία;

Μπορεί να σειροθετήσει τις εικόνες της ιστορίας;

Μπορεί να φτιάξει διαλόγους από την ιστορία;

Μπορεί να εντοπίζει τα λάθη ή τα παράλογα στοιχεία μιας ιστορίας;

Προμαθηματικές Έννοιες

Ένα παιδί για να καταφέρει να μεταφερθεί χωρίς δυσκολία από το Νηπιαγωγείο στο Δημοτικό, στον τομέα των μαθηματικών θα πρέπει:

Να γνωρίζει τα χρώματα και τα σχήματα

Να γνωρίζει τα σύμβολα των αριθμών μέχρι το δέκα

Να μπορεί να συνδιάσει το σύμβολο με το πλήθος των αντικειμένων

Να μπορεί να μετρά χωρίς δυσκολία μέχρι το δέκα

Να αντιλαμβάνεται την έννοια περισσότερα-λιγότερα

Να μπορεί να επιλύει απλά μαθηματικά προβλήματα με αντικείμενα

Να γνωρίζει τις προμαθηματικές έννοιες που σχετίζονται με το χρόνο, το χώρο, το μέγεθος

Να μπορεί να ταξινομεί και να ομαδοποιεί με βάση ένα και δύο κριτήρια

Συγκέντρωση-προσοχή

Μπορεί να εστιάσει την προσοχή του σε λεπτομέρειες ή κάνει λάθη απροσεξίας στις σχολικές εργασίες;

Χτυπάει τα χέρια και πόδια ή στριφογυρίζει όταν κάθεται;

Δυσκολεύεται να δώσει προσοχή για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα σε σχολικά έργα ή σε παιγνίδια;

Σηκώνεται όρθιος σε περιπτώσεις που παραμένει καθιστός;

Φαίνεται σαν να μην ακούει όταν οι άλλοι του απευθύνουν το λόγο;

Τρέχει εδώ και εκεί ή σκαρφαλώνει ενώ οι περιστάσεις δεν το επιτρέπουν;

Δεν τελειώνει ό,τι του ανατεθεί;

Έχει δυσκολίες να ασχοληθεί με ήσυχες δραστηριότητες;

Δυσκολεύεται να οργανώσει εργασίες ή κοινές δραστηριότητες;

Είναι συνεχώς σε κίνηση;

Μιλά πάρα πολύ;

Χάνει αντικείμενα που τα χρειάζεται για τις σχολικές του δραστηριότητες;

Διακόπτει με έτοιμη απάντηση πριν τελειώσει μια ερώτηση;

Διασπάται με άλλα ερεθίσματα;

Με δυσκολία περιμένει τη σειρά του;

Ξεχνά καθημερινά θέματα;

Διακόπτει και ενοχλεί τους άλλους;

Αποφεύγει εργασίες που απαιτούν νοητική ένταση;

Ατομική Φροντίδα

Αναμένεται ότι τα παιδιά στο νηπιαγωγείο θα είναι σε θέση:

Να πλένουν τα χέρια τους αποτελεσματικά

Να μπορούν να σκουπίσουν τα χέρια τους

Να μπορούν να κατεβάσουν τα ρούχα τους και να πάνε στην τουαλέττα

Να μπορούν να σκουπιστούν όταν τελειώσουν με την τουαλέτα

Να μπορούν να ανοίξουν τη τσάντα τους και να βγάλουν το φαγητό τους έξω

Να ανοίξουν το σάντουιτς

Να σκουπιστούν όταν τελειώσουν το φαγητό τους ή κατά τη διάρκεια

Να μην λερώσουν πολύ το χώρο κατά το φαγητό

Να μπορούν να βγάλουν το σακάκι τους και να το φορέσουν

Να μπορούν να βγάλουν και να βάλουν τα παπούτσια τους

Κοινωνική Συμπεριφορά

Πώς συμπεριφέρεται το παιδί με διαφορετικά άτομα (μητέρα, πατέρας, αδέρφια, εκπαιδευτικό, γιαγιά, παππού, συνομίληκα του παιδιά,  μεγαλύτερα σε ηλικία παιδιά, μικρότερα σε ηλικία παιδιά)

Πώς συμπεριφέρεται το παιδί στα διάφορα κοινωνικά πλαίσια (στο σπίτι, σε συγγενικό σπίτι, σε φιλικό σπίτι, σε άγνωστο σπίτι, σε παιγνιδότοπο, σε κατάστημα κ.ο.κ.)

Παρέμβαση

Σε περίπτωση που παρουσιάζονται στο παιδί προδημοτικής ηλικίας αρκετά από τα προαναφερόμενα στοιχεία, τότε θα πρέπει οι γονείς να ανησυχήσουν και να απευθυνθούν στον εκπαιδευτικό του παιδιού τους, με τον οποίο θα συζητήσουν τις δυσκολίες που παρουσιάζει το παιδί. Σε περίπτωση που οι δυσκολίες αφορούν τα θέματα λόγου και ομιλίας, τότε το παιδί θα πρέπει να παραπεμφθεί για αξιολόγηση σε Λογοθεραπεύτρια/Λογοπαθολόγο. Αν οι δυσκολίες του παιδιού γενικεύονται στο μαθησιακό τομέα, τότε το παιδί θα πρέπει να αξιολογηθεί από Ειδικό Παιδαγωγό, ο οποίος αφού αξιολογήσει το παιδί, θα καταρτίσει στη συνέχεια Ατομικό Πρόγραμμα Εκπαίδευσης για το παιδί, το οποίο θα στοχεύει στην αντιμετώπιση των δυσκολιών. Οι δυσκολίες που εμπίπτουν στο τομέα της αδρής, λεπτής κίνησης και ατομικής φροντίδας, θα πρέπει να αξιολογηθούν από Εργοθεραπευτή. Αν το παιδί παρουσιάζει δυσκολίες που άπτονται στο συναίσθημά του, τότε θα πρέπει να αξιολογηθεί από Κλινικό Ψυχολόγο. Τέλος ένα παιδί που παρουσιάζει δυσκολίες στη συγκέντρωσή του πρέπει να παραπεμφθεί σε Παιδοψυχίατρο για περαιτέρω διερεύνηση και αξιολόγηση.

Συμβουλές στους γονείς

      Εκείνο που θα πρέπει να θυμούνται οι γονείς, είναι όπως έχει αναφερθεί και παραπάνω στο συγκεκριμένο κείμενο, ότι οι δυσκολίες σε μικρή ηλικία μπορούν αρκετά απλά να αντιμετωπιστούν και να μην αφεθούν να εξελιχθούν και να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό τη ζωή του παιδιού τους. Αναμφίβολα το να συνειδητοποιεί κάποιος γονέας, ότι το παιδί του παρουσιάζει δυσκολίες, αυτό είναι ιδιαίτερα σύνθετο ως προς την πολυπλοκότητα των συναισθημάτων τα οποία βιώνει και ως προς τη δυσκολία διαχείρισης αυτών των συναισθημάτων. Τα συναισθήματα όμως αυτά θα πρέπει να τύχουν χειρισμού, ο οποίος μπορεί να γίνει με τη βοήθεια ενός Συμβουλευτικού Ψυχολόγου, ώστε οι γονείς να μπορούν να προχωρήσουν στη βοήθεια της οργάνωσης προς το παιδί τους.

       Αν το παιδί παρουσιάζει δυσκολίες, οι γονείς θα πρέπει να οργανώσουν ένα σταθερό πλαίσιο θεραπειών/παρεμβάσεων, το οποίο θα στοχεύει στην αποτελεσματική αντιμετώπιση των δυσκολιών που παρουσιάζει το παιδί τους. Η συνεργασία μεταξύ των γονέων και των θεραπευτών/παιδαγωγών κρίνεται ως ιδιαίτερα σημαντική για την εξέλιξη του παιδιού.

     Οι μαθησιακές δυσκολίες μπορεί να αντιμετωπιστούν σχετικά ανώδυνα στα πρώτα τους στάδια. Βοηθήστε τα παιδιά σας να τις ξεπεράσουν, ώστε να μπορούν να εξασφαλίσουν επιτυχίες στον ακαδημαικό, κοινωνικό και συναισθηματικό τομέα της ζωής τους.

ΘΕΜΑΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ!!!!

Η επικοινωνία των γονιών με τα παιδιά – Η σημασία και η αξία της!

           Τα παιδιά έχουν τεράστια ανάγκη την επικοινωνία με τους γονείς. Μέσα από αυτήν κατανοούν καλύτερα τον εαυτό τους και τον κόσμο, χτίζουν την αυτοπεποίθησή τους, αντλούν ασφάλεια και αγάπη. Για όλους αυτούς τους λόγους είναι πολύ σημαντικό για τους γονείς να είναι σε θέση να επικοινωνούν ανοιχτά και αποτελεσματικά με τα παιδιά. 

       Η αποτελεσματική επικοινωνία ωφελεί όχι μόνο τα παιδιά, αλλά κάθε μέλος της οικογένειας. Οι σχέσεις μεταξύ των γονιών και παιδιών βελτιώνονται σημαντικά όταν υπάρχει αποτελεσματική επικοινωνία. Αυτό που φαίνεται να ισχύει σαν χρυσός κανόνας, είναι πως αν υπάρχει καλή επικοινωνία υπάρχει και καλή σχέση – κάτι που ισχύει γενικότερα και όχι μόνο στη σχέση γονιών και παιδιών. Τα παιδιά μαθαίνουν πώς να επικοινωνούν παρακολουθώντας τους γονείς τους. Εάν οι γονείς επικοινωνούν ανοιχτά και αποτελεσματικά, οι πιθανότητες είναι πως τα παιδιά τους θα κάνουν το ίδιο.         Οι επικοινωνιακές δεξιότητες που θα αποκτηθούν, θα τους ωφελήσουν σε όλη τους τη ζωή! Τα παιδιά αρχίζουν και διαμορφώνουν τις ιδέες και τις πεποιθήσεις για τον εαυτό τους με βάση το πώς οι γονείς τους επικοινωνούν μαζί τους. Όταν οι γονείς επικοινωνούν θετικά και αποτελεσματικά με τα παιδιά, τους δείχνουν σεβασμό και εκτίμηση. Ταυτόχρονα, τα παιδιά αισθάνονται ότι έχουν ακουστεί και έχουν γίνει αντιληπτοί από τους γονείς με αποτέλεσμα να ενισχύεται η αυτοπεποίθηση και η αυτοεκτίμησή τους. Επίσης, οι γονείς που επικοινωνούν αποτελεσματικά με τα παιδιά, είναι πιο πιθανό να έχουν παιδιά που είναι πρόθυμα να κάνουν αυτά που τους λένε και να είναι συνεργάσιμα. Η θετική επικοινωνία βοηθάει τα παιδιά ξέρουν τι έχουν να περιμένουν από τους γονείς τους, και είναι πιο πιθανό να αισθάνονται ασφάλεια μέσα στην οικογένεια. 

            Τι γίνεται όμως όταν η επικοινωνία μεταξύ των γονιών και των παιδιών είναι αναποτελεσματική ή αρνητική; Δυστυχώς σε αυτήν την περίπτωση τα παιδιά αισθάνονται ασήμαντα, ή πως οι γονείς δεν ακούν πραγματικά, και αν ακούν, παρανοούν τα λεγόμενά τους. Όταν δεν υπάρχει καλή επικοινωνία, τα παιδιά τείνουν να βλέπουν τους γονείς τους αναξιόπιστους και αποφεύγουν να μοιραστούν μαζί τους τις αγωνίες και τα προβλήματά τους. Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η ρήξη στη σχέση τους. Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς για να επικοινωνήσουν αποτελεσματικά με τα παιδιά; Οι γονείς που παρέχουν στα παιδιά την απλόχερη αγάπη τους, την κατανόηση και την αποδοχή τους, συμβάλλουν σημαντικά στη δημιουργία ενός κλίματος για ανοιχτή επικοινωνία. Τα παιδιά που αισθάνονται ότι οι γονείς τα αγαπούν και τα αποδέχονται είναι πιο πιθανό να μοιραστούν τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις ανησυχίες τους.

            Την αποδοχή, δεν φτάνει οι γονείς απλά να την νιώθουν, πρέπει και να την δείχνουν στα παιδιά. Αυτό μπορεί να γίνει τόσο με τη λεκτική, όσο και με τη μη λεκτική επικοινωνία. Όταν οι γονείς μιλάνε με τα παιδιά θα πρέπει να θυμούνται πως ό,τι λένε, εισπράττεται ως μήνυμα για το πώς αισθάνονται για αυτά. Για παράδειγμα, αν ο γονιός πει “Μη με ενοχλείς τώρα, είμαι απασχολημένος”, το παιδί πολύ πιθανό να σκεφτεί πως τα θέλω και οι ανάγκες του δεν είναι σημαντικά. Όταν επικοινωνούν οι γονείς με τα παιδιά, θα πρέπει να έχουν στο μυαλό τους μια πάρα πολύ βασική δεξιότητα, να ακούν! Όταν οι γονείς ακούν τα παιδιά, τους δείχνουν ότι ενδιαφέρονται και νοιάζονται για αυτά που έχουν να πουν. Πρακτικά αυτό σημαίνει πως πρέπει να διατηρούν βλεμματική επαφή, να δίνουν την αμέριστη προσοχή τους καταργώντας περισπασμούς (πχ. τηλεόραση, κινητά), να ακούν χωρίς να διακόπτουν και τέλος, να δείχνουν στα παιδιά πως τα έχουν ακούσει επαναλαμβάνοντας ό,τι ειπώθηκε με ελαφρώς διαφορετική διατύπωση. Για παράδειγμα, “Ακούγεται σαν να είχες μια πολύ καλή μέρα στο σχολείο”.

        Κάνοντας οι γονείς τις σωστές ερωτήσεις μπορούν να ενθαρρύνουν την επικοινωνία και τη συζήτηση. Τέτοιες ερωτήσεις είναι οι ανοιχτές ερωτήσεις που αρχίζουν με τις λέξεις “τι”, “πού”, “πώς” γιατί οι απαντήσεις τους απαιτούν κάτι παραπάνω από ναι ή όχι. Η έκφραση συναισθημάτων κατά τη διάρκεια της επικοινωνίας είναι επίσης σημαντική στην επικοινωνία με τα παιδιά. Η επικοινωνία πρόκειται για μια αμφίδρομη διαδικασία και θα πρέπει οι γονείς όχι μόνο να ακούν τα παιδιά τους, αλλά να είναι πρόθυμοι να μοιραστούν και τις δικές τους σκέψεις και συναισθήματα. Όσο περισσότερο ανοίγονται οι γονείς στα παιδιά τους, τόσο περισσότερο θα ανοίγονται και τα ίδια. Αυτό βέβαια πρέπει να γίνεται με έναν τρόπο μη επικριτικό.

            Τέλος, οι γονείς θα πρέπει να θυμούνται πως η αποτελεσματική επικοινωνία είναι κάτι που θέλει δουλειά και εξάσκηση όπως σε όλες τις σχέσεις. Το ζητούμενο δεν είναι να είναι τέλειοι και να μην κάνουν λάθη σε αυτήν τη διαδικασία. Αυτό που είναι σημαντικό είναι να κρατούν την επικοινωνία πάντοτε ανοιχτή με τα παιδιά και θα δουν τη σχέση τους να γίνεται πολύ πιο θετική και ισχυρή! 

Πηγή : www.parentshelp.gr

ΘΕΜΑ ΥΓΕΙΑΣ: ΜΗΝΙΓΓΙΤΙΔΑ

       Η μηνιγγίτιδα είναι μία από τις παιδικές ασθένειες που τρομάζει τους γονείς και μόνο στο άκουσμά της – ίσως όχι άδικα καθώς δεν διαγιγνώσκεται εύκολα, τα συμπτώματά της μοιάζουν με εκείνα της γρίπης αλλά δεν… είναι και οι επιπλοκές που μπορεί να προκαλέσει είναι βαριές και, σε ορισμένες περιπτώσεις, μη αναστρέψιμες ή και μοιραίες. Μέχρι πρότινος τρόμαζε και τους επιστήμονες καθώς δεν μπορούσαν να παρασκευάσουν εμβόλιο που να καλύπτει όλα τα επικίνδυνα στελέχη του μηνιγγιτιδόκοκκου. Πλέον, τα νέα από το «μέτωπο» των εμβολίων είναι αισιόδοξα καθώς στα σκευάσματα που προστατεύουν από τις οροομάδες (A, C, W-135 και Y) του μηνιγγιτιδόκοκκου, προστέθηκε και ένα ακόμη σκεύασμα που προστατεύει από την πιο απειλητική και επιθετική οροομάδα Β του μικροβίου του μηνιγγιτοδόκοκκου.

Ο εμβολιασμός αναδεικνύεται στο πιο σημαντικό «όπλο» που έχουν στη διάθεσή τους οι επιστήμονες και οι γονείς για να προστατεύσουν τους λιλιπούτειους από τις «επιθέσεις» των μικροβίων της μηνιγγίτιδας. Εξίσου σημαντικό «όπλο» παραμένει βεβαίως και η γνώση του «εχθρού» ώστε να είναι έγκαιρη και αποτελεσματική η αντιμετώπισή του.

Τι είναι η μηνιγγίτιδα και ποιους απειλεί

      Η μηνιγγίτιδα είναι φλεγμονή των μηνίγγων του εγκεφάλου και μπορεί να προκληθεί τόσο από μικρόβια όσο και από ιούς – πρόκειται για την ιογενή και τη μικροβιακή, αντιστοίχως. Η ιογενής μηνιγγίτιδα προκαλείται από ιούς, κυρίως εντεροϊούς, αναπνευστικούς, της ανεμοβλογιάς, της ιλαράς ή της παρωτίτιδας. Η νόσος δεν μεταδίδεται από άτομο σε άτομο, μεταδίδεται όμως ο ιός και ανάλογα με τον οργανισμό όπου εισβάλλει προκαλεί απλή ίωση, γρίπη, μηνιγγίτιδα κ.ο.κ. Η ιογενής είναι πιο συχνή, ιδίως στη σχολική ζωή των παιδιών, αλλά και λιγότερο σοβαρή, και τα αντιβιοτικά δεν μπορούν να προσφέρουν στην αντιμετώπισή της.

      Η μικροβιακή ή βακτηριακή μηνιγγίτιδα είναι λιγότερο συχνή, αλλά είναι πιο σοβαρή και χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση με αντιβιοτικά. Εκδηλώνεται μετά την προσβολή του οργανισμού από μηνιγγιτιδόκοκκο, πνευμονιόκοκκο ή αιμόφιλο ινφλουέντσας τύπου b. Η βακτηριακή μηνιγγίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές βλάβες, όπως κώφωση, νοητική υστέρηση, κινητικές διαταραχές κ.λ.π. ενώ αποδεικνύεται μοιραία σε κάποιες περιπτώσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα περίπου πέντε περιστατικά που καταλήγουν κατά μέσο όρο κάθε χρόνο στη χώρα μας έχουν εκδηλώσει βακτηριακή μηνιγγίτιδα. Ο τρόπος για να διαπιστωθεί αν η μηνιγγίτιδα είναι ιογενής ή μικροβιακή (τα συμπτώματα μοιάζουν) είναι οι εργαστηριακές εξετάσεις.

        Τα στοιχεία του Εθνικού Κέντρου Αναφοράς Μηνιγγίτιδας δείχνουν ότι η μηνιγγίτιδα επιμένει. Συνολικά, το 2013 αναφέρθηκαν 688 κρούσματα μηνιγγίτιδας, εκ των οποίων τα 348 ήταν ιογενή. Το 2012 δηλώθηκαν 618 κρούσματα, εκ των οποίων τα 294 ιογενή. Το 2011 καταγράφηκαν  συνολικά 477 κρούσματα μηνιγγίτιδας. Το έτος 2010 ο αριθμός των περιστατικών είχε ανέλθει σε 531, ενώ ποσοστό 7% αυτών είχαν μοιραία έκβαση. Κατά το διάστημα 1998 -2011, οπότε τηρείται το σχετικό αρχείο από το Εθνικό Κέντρο Αναφοράς Μηνιγγίτιδας, έχουν καταγραφεί συνολικά 1.952 περιστατικά της νόσου. Από την ανάλυση των κρουσμάτων στις μικρές ηλικίες (έως 9 ετών) προκύπτει ότι τα περισσότερα καταγράφηκαν στα παιδιά ηλικίας μικρότερης των δύο ετών. 

Ποια είναι τα συμπτώματα της μηνιγγίτιδας 

         Η ομοιότητα των συμπτωμάτων της μηνιγγίτιδας με εκείνων της γρίπης την καθιστά μια δύσκολη νόσο και για τους ειδικούς, τους παιδιάτρους που καλούνται να διαγνώσουν και να αντιμετωπίσουν τυχόν περιστατικά της νόσου. «Τα συμπτώματα μοιάζουν αρκετά με αυτά της γρίπης, με αποτέλεσμα συχνά να είναι δύσκολο για τον γιατρό να κάνει την ορθή διάγνωση, ειδικά στα πρώιμα στάδιά της. Τρία είναι τα κλασικά σημεία της μηνιγγίτιδας: υψηλός πυρετός, πονοκέφαλος και δυσκολία στην κάμψη του αυχένα. Αυτά όμως παρατηρούνται συνήθως σε άτομα ηλικίας πάνω των δύο χρόνων. Άλλα συμπτώματα είναι: ναυτία, εμετοί, έντρομο βλέμμα, φωτοφοβία, υπνηλία ή έντονη ανησυχία. Στα βρέφη και στα νεογνά η συμπτωματολογία είναι πιο ασαφής: έντονη ανησυχία, βραδύτητα στη συμπεριφορά, εμετοί ή άρνηση τροφής. Τα συμπτώματα αυτά μπορούν να εκδηλωθούν μέσα σε διάστημα μερικών ωρών μέχρι μιας ή δύο ημερών» εξηγεί η παιδίατρος-λοιμωξιολόγος, ομότιμη καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών, κυρία Μαρία Θεοδωρίδου-Παπαγρηγορίου. Ωστόσο, από την κλινική εξέταση ο γιατρός δεν μπορεί να καταλάβει εάν πρόκειται για ιογενή ή για μικροβιακή μηνιγγίτιδα, καθώς απαιτούνται εργαστηριακές εξετάσεις στο νοσοκομείο.

Είναι η μηνιγγίτιδα μεταδοτική;  

   Άνθρωποι όλων των ηλικιών μπορούν να προσβληθούν από τη μηνιγγιτιδοκοκκική νόσο, αλλά βρέφη, νήπια, έφηβοι και νεαροί ενήλικες αποτελούν τους πιο ευάλωτους πληθυσμούς. Η μετάδοση μπορεί να γίνει με τον βήχα, το φτέρνισμα και την άμεση σωματική επαφή, όπως το φιλί. Η διασπορά των μικροβίων μπορεί να γίνει και με κοινή χρήση διαφόρων σκευών ή αντικειμένων.            Επίσης, ο συνωστισμός, π.χ. στους παιδικούς σταθμούς, στα σχολεία, στις κατασκηνώσεις, στους κοιτώνες μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες μετάδοσης. Μεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχουν πάντως τα άτομα που βρίσκονται σε παρατεταμένη επαφή (για τουλάχιστον 5 ώρες την ημέρα τις προηγούμενες 7 ημέρες από την εκδήλωση της νόσου) με τον ασθενή, άτομα δηλαδή που ζουν στην ίδια οικογένεια, ή παιδιά που παρακολουθούν σε βρεφονηπιακό σταθμό ή σχολείο.

Θωράκιση με τον εμβολιασμό 

     Η ιογενής μηνιγγίτιδα μπορεί να προληφθεί με τα μέτρα ατομικής υγιεινής, δηλαδή το καλό πλύσιμο των χεριών, τον αερισμό των χώρων, την αποφυγή συγχρωτισμού για τις ευαίσθητες ομάδες πληθυσμού, όπως τα μωρά και τα παιδιά. Η βακτηριδιακή μηνιγγίτιδα προλαμβάνεται με εμβολιασμό. Τα υπάρχοντα εμβόλια του αιμόφιλου ινφλουέντσας τύπου b, του μηνιγγιτιδόκοκκου και του πνευμονιόκοκκου, τα οποία έχουν εισαχθεί σε εθνικά προγράμματα εμβολιασμού ανά τον κόσμο όπως και στη χώρα μας, έχουν σώσει πολλές ζωές παιδιών την τελευταία δεκαετία. Για τον μηνιγγιτιδόκοκκο υπάρχουν εμβόλια για τους τύπους Α και C καθώς και το πολυδύναμο για τους τύπους Α, C, Υ και W-135.

         Για τον μηνιγγιτιδόκοκκο όμως της ομάδας Β μέχρι και τον περασμένο Μάρτιο δεν υπήρχε διαθέσιμο εμβόλιο – επί είκοσι χρόνια οι επιστήμονες προσπαθούσαν να αναπτύξουν το εμβόλιο για τη μηνιγγίτιδα Β, αλλά το ότι επρόκειτο για μια ομάδα χιλιάδων στελεχών του βακτηρίου της μηνιγγίτιδας με λεπτές διαφορές μεταξύ τους, καθιστούσε πολύ δύσκολη την ανάπτυξη του εμβολίου. Το νέο σκεύασμα -με την εμπορική ονομασία Bexsero- προσφέρει προστασία έναντι του μηνιγγιτιδόκοκκου οροομάδας B καλύπτοντας το κενό που υπήρχε στη δημόσια υγεία. Σημειωτέον ότι η οροομάδα τύπου Β του μηνιγγιτιδόκοκκου ευθύνεται για το 90% των περιστατικών της μηνιγγιτιδοκοκκικής νόσου στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

         Οι ειδικοί συνιστούν τον εμβολιασμό των βρεφών σε τέσσερις δόσεις (2ο, 4ο, 6ο και 12ο μήνα ζωής), ενώ τα παιδιά και οι έφηβοι (και οι ενήλικοι) μπορούν να το κάνουν σε δύο δόσεις. «Αγκάθι» παραμένει η αποζημίωσή του καθώς το εμβόλιο για τον μηνιγγιτιδόκοκκο Β δεν έχει ενταχθεί στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμού, με αποτέλεσμα πολλοί γονείς να μην εμβολιάζουν τα παιδιά τους. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της ομότιμης καθηγήτριας κυρίας Θεοδωρίδου-Παπαγρηγορίου, «από τον εμβολιασμό θα μπορούσαν να ωφεληθούν περίπου 1,5 εκατομμύριο παιδιά και έφηβοι στην Ελλάδα και τα μέλη των οικογενειών τους». 

 http://www.talcmag.gr/

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ (μέρος 2ο)

            Σε μια γιορτή νηπιαγωγείου, που έχει περιορισμένη διάρκεια και συγκεκριμένους στόχους ως προς την παιδαγωγική αξιοποίηση του χρόνου αλλά και της ημέρας, δεν είναι δυνατόν - αλλά ούτε και πρέπει - να "βομβαρδίσουμε" τα παιδιά με πατριωτικά τραγούδια, που - για κάποιους- μπορεί να είναι και παρεξηγήσιμα!!! Παρόλα αυτά όμως, καλό θα είναι να έχουμε μια αρχειοθήκη με τα τραγούδια που μπορούμε να μάθουμε για τον εορτασμό της συγκεκριμένης ημέρας ....ανάλογα με τη δυναμική της ομάδας των παιδιών που θα έχουμε κάθε σχολική χρονιά και τη δική μας διάθεση...
           Η ιστορία, εξάλλου, επαναλαμβάνεται ....με διαφορετικούς πρωταγωνιστές ανά χρονική περίοδο!!

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!!

        Για την αυριανή γιορτή στο νηπιαγωγείο για την επέτειο του Πολυτεχνείου, μπορούμε να δείξουμε αυτό το πολύ ενδιαφέρον βίντεο σχετικά με την έννοια της Δημοκρατίας που μας έστειλε η Υπεύθυνη Αγωγής Υγείας της Περιφέρειάς μας, κα Νάντια Κουρμούση (επιστημονική υπεύθυνη του Προγράμματος " Βήματα για τη Ζωή"). Το βίντεο είναι στα αγγλικά αλλά μπορεί πολύ εύκολα να ερμηνευτεί και να γίνει κατανοητό από τα παιδιά και να δώσει το έναυσμα για προβληματισμό, περαιτέρω συζήτηση και κατάθεση ιδεών και σκέψεων από τα ίδια τα παιδιά.

Ευχαριστούμε πολύ Νάντια!!!

   

ΒOOKWAVE 2014

Να πάρουμε και εμείς μέρος!! Αξίζει τον κόπο!!

ΤΟ SPOTάκι ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ETWINNING!!!!!

    Είμαστε τόσο ενθουσιασμένες με τη συνεργασία μας, με το ευαίσθητο θέμα με το οποίο καταπιαστήκαμε που μπήκαμε με όρεξη....και πιάσαμε δουλειά!! Αυτό είναι το σποτάκι της ομάδας μας για το πρόγραμμα του etwinning, φτιαγμένο με μεράκι και πολλή πολλή αγάπη από τη συνάδελφο και φίλη Ελένη Τσούση (κατά κόσμον Pitsina crafts) από το 1ο τμήμα του 2ου Νηπιαγωγείου Κερατσινίου...

Ελένη μου, οι δασκάλες και τα παιδιά του νηπιαγωγείου μας σ' ευχαριστούμε πολύ!!!

Καλή μας συνέχεια!!!!

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ

   Αξίζει να το δείξουμε στα παιδιά....και να δουλέψουμε έμπρακτα τη διαφορετικότητα!!!

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΩΡΙΑ SOS

Εκπαιδευτικό υλικό για τα Παιδικά Χωριά SOS

Ποιοι είμαστε;

Το Δίκτυο Εκπαιδευτικών Ιστολογίων, αν και δεν ξεπερνά τον έναν χρόνο λειτουργίας, 

παρόλα αυτά αριθμεί εκατό περίπου ιστολόγια νηπιαγωγών και δασκάλων που βρίσκονται  

σε επικοινωνία και συνεργασία μεταξύ τους.

Ποιος είναι ο σκοπός μας;

Η εθελοντική μας δράση έχει ως σκοπό τη δημιουργία εκπαιδευτικού υλικού και τη

 μετέπειτα αποστολή του σε νοσοκομεία και ιδρύματα για παιδιά. Κάθε φορά θα επιλέγεται 

ένας διαφορετικός οργανισμός που θα γίνεται αποδέκτης της εν λόγω δράσης.

Ποιο θα είναι το περιεχόμενο των δραστηριοτήτων;

Οι δραστηριότητες θα έχουν εκπαιδευτικό περιεχόμενο αλλά ταυτόχρονα παιγνιώδη μορφή 

και θα αφορούν τη γλώσσα, τα μαθηματικά, τη λεπτή κινητικότητα και διάφορους άλλους 

τομείς. Όμως η επιμέρους φύση των δραστηριοτήτων θα επιλεχθεί από τους ίδιους τους

 εκπαιδευτικούς.

Σε ποιες ηλικίες θα απευθύνονται οι δραστηριότητες;

Οι δραστηριότητες θα απευθύνονται σε παιδιά νηπιαγωγείου ή δημοτικού σχολείου.

Ποιοι μπορούν να συμμετέχουν;

Όσοι εκπαιδευτικοί το επιθυμούν, καλούνται να δημιουργήσουν 1-2 δραστηριότητες, οι 

οποίες θα δίνουν στα παιδιά τη δυνατότητα να απασχοληθούν δημιουργικά και ευχάριστα.

Πώς δηλώνετε συμμετοχή;

Οι εκπαιδευτικοί που ενδιαφέρονται μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή στο e-mail

diktioekpedeftikon@gmail.com

 Τι ακολουθεί μετά τη δημιουργία του υλικού;

Η κάθε δραστηριότητα θα τοποθετηθεί μέσα σε πλαστικό φάκελο με κουμπί (μεγέθους Α5 ή

 Α4) και θα συνοδεύεται από τις απαραίτητες οδηγίες. Ο κάθε φάκελος θα φέρει το

 λογότυπο του Δικτύου Εκπαιδευτικών Ιστολογίων, το οποίο μπορείτε να βρείτε και να 

εκτυπώσετε από εδώ. Στο πεδίο "Αποστολέας" θα αναγράφει "Δίκτυο Εκπαιδευτικών

 Ιστολογίων" και δε θα εμφανίζονται τα προσωπικά στοιχεία του εκπαιδευτικού. Στη 

συνέχεια, ο κάθε εκπαιδευτικός θα στείλει το υλικό που δημιούργησε στον οργανισμό που

 έχει στόχο την προστασία ή την περίθαλψη παιδιών.

Από ποιον θα γίνει η αποστολή του υλικού και πότε;

Η αποστολή των φακέλων με δραστηριότητες θα γίνει από τον κάθε εκπαιδευτικό που θα 

συμμετέχει στη δράση και θα πραγματοποιηθεί την πρώτη εβδομάδα του Δεκεμβρίου 2014.

Σε ποιον οργανισμό θα σταλθεί το υλικό;

Ο οργανισμός που θα γίνει αποδέκτης της δράσης μας αυτή τη φορά θα είναι τα Παιδικά 

Χωριά SOS (Καραγιώργη Σερβίας 12-14, 10562, Αθήνα).

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΟ ETWINNING!!!

      Αυτή είναι η τελική μας αφίσα για τη συμμετοχή μας στο πρόγραμμα e twinning!!! Συνεργασία με αξιόλογες συναδέλφους και φίλες για μια μεγαλόπνοη προσπάθεια,στην οποία αξίζει και εμείς να συμβάλλουμε με τον δικό μας τρόπο!! 

Γονείς, παιδιά και νηπιαγωγοί....ξεκινάμε να μαζεύουμε πλαστικά καπάκια, τα οποία θα χρησιμοποιήσουμε στις περισσότερες δραστηριότητες και σε πολλά από τα παιχνίδια που θα υλοποιήσουμε στο σχολείο!!! 

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ!!!

ΒΙΝΤΕΑΚΙ ΓΙΑ ΑΝΑΠΗΡΙΑ

         Σήμερα Παρασκευή 7 Νοέμβρη 2014 μαζευτήκαμε και τα δύο τμήματα μαζί προκειμένου να μιλήσουμε στα παιδιά για τα προγράμματα καινοτόμων δράσεων που θα εφαρμόσουμε φέτος. Το πρόγραμμα "Μ'ένα καπάκι τι;" θα μας απασχολήσει φέτος ουσιαστικά και μέσα από την εθελοντική μας προσφορά, θα γίνουμε αρωγοί - μαζί με άλλα 4 σχολεία της Ελλάδας - στην προσπάθεια αγοράς 4 αναπηρικών αμαξιδίων σε 4 παιδιά από το Ειδικό Γυμνάσιο - Λύκειο Ιλίου που τα έχουν ανάγκη. Με αυτό το βιντεάκι - που μας έστειλε η φίλη και συνάδελφος Ελένη Τσούση από το 1ο τμήμα του 2ου Νηπιαγωγείου Κερατσινίου - προσεγγίσαμε το θέμα της αναπηρίας και προβληματιστήκαμε ως προς το τι πρέπει να κάνουμε σε ανάλογες καταστάσεις. Γιατί...ένας από τους σκοπούς του Νηπιαγωγείου και δικός μας στόχος για την τρέχουσα σχολική χρονιά είναι να μπουν οι βάσεις έτσι ώστε, στο μέλλον,  τα παιδιά να γίνουν υπεύθυνοι και ενεργοί πολίτες και να ευασθητοποιούνται απέναντι στα άτομα με ειδικές ανάγκες!!!

                 ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΑΡΧΗ λοιπόν!!!!