Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΡΗΣΙΜΑ ΑΡΘΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΡΗΣΙΜΑ ΑΡΘΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 5 Μαρτίου 2015

ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ: ΜΑΜΑ ΦΟΒΑΜΑΙ ΝΑ ΠΑΩ ΣΧΟΛΕΙΟ.......

Bullying ή αλλιώς ενδοσχολική βία και εκφοβισμός      Το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού και της ενδοσχολικής βίας που είναι διεθνώς γνωστό ως Bullying, τα τελευταία χρόνια έχει πάρει πολύ μεγάλες διαστάσεις και στη χώρα μας. Ως γονείς αξίζει να μάθουμε περισσότερα για το πώς να το αντιμετωπίσουμε....
Το bullying μπορεί να έχει τις παρακάτω μορφές:

- Σωματική βία, κλοπή και φθορά προσωπικών αντικειμένων
- Λεκτική βία, δηλαδή βρισιές, κοροϊδίες, ρατσιστικές ή σεξιστικές εκφράσεις, ταπεινωτικά σχόλια.
- Κοινωνική απομόνωση και αποκλεισμός ή δημόσια ταπείνωση
- Λεκτική βία, εξύβριση και κοροϊδευτική συμπεριφορά μέσω Η/Υ, μέσω των σελίδων κοινωνικής δικτύωσης.
- Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να συνυπάρξουν κάποιες συμπεριφορές από όλες τις παραπάνω μορφές bullying.
Πολύ συχνά και ο θύτης του bullying είναι θύμα κάποιας μορφής βίας στο οικογενειακό του περιβάλλον, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι ακόμα και η παραμέληση ενός παιδιού, θεωρείται μορφή ψυχολογικής βίας.

Πως μπορώ να καταλάβω αν το παιδί μου έχει πέσει θύμα bullying;

1. Ξαφνική άρνηση για το σχολείο.
2. Διαταραχές ύπνου και διατροφής (όταν βεβαίως έχουν αποκλειστεί άλλα αίτια).
3. Χτυπήματα και μελανιές στο σώμα του παιδιού τα οποία δυσκολεύεται να σας δικαιολογήσει.
4. Αν γυρνά νηστικό από το σχολείο, ενώ είχε πάρει μαζί του λεφτά για φαγητό ή φαγητό από το σπίτι.
5. Πριν πάει στο σχολείο, βιώνει συχνά σωματικά συμπτώματα όπως πονοκέφαλο, ναυτία κ.α.
6. Αν παρουσιάζει έντονη μελαγχολία.
7. Αν δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί.
8. Αν αποφεύγει οποιαδήποτε συζήτηση για το σχολείο.

Τι κάνουμε σε περίπτωση που το παιδί μας έχει πέσει θύμα bullying;

1. Διαβεβαιώνουμε το παιδί ότι είμαστε δίπλα του και το κάνουμε να αισθανθεί ασφαλές. Το επιβραβεύουμε για το κουράγιο του να παραδεχτεί τι του συνέβη.
2. Προσπαθούμε να μάθουμε τι ακριβώς έχει συμβεί. Αν το παιδί ντρέπεται να το συζητήσει μαζί μας, το παρακινούμε να συζητήσει με κάποιον από το οικογενειακό περιβάλλον που εμπιστεύεται και αισθάνεται άνετα π.χ αγαπημένη θεία ή μεγαλύτερος αδερφός.
3. Συμβουλεύουμε το παιδί να αγνοήσει τις παρενοχλήσεις, καθώς η αδιαφορία πολλές φορές αποθαρρύνει τον θύτη.
4. Αν η κατάσταση είναι σοβαρή (π.χ σωματική βία) ενημερώνουμε το σχολείο για να κάνει τις απαραίτητες κινήσεις. Άλλο τσακωμός ανάμεσα σε συμμαθητές και άλλο συστηματική παρενόχληση.

Extra Tip: Το bullying έχει συστηματικό χαρακτήρα και συνήθως ο θύτης είναι λίγο μεγαλύτερος από το θύμα. Στις περιπτώσεις όμως που η παρενόχληση γίνεται κυρίως μέσω κοινωνικού στιγματισμού και σελίδων δικτύωσης (κυρίως σε εφήβους) θύτης και θύμα μπορεί να είναι πολύ συχνά συμμαθητές στο ίδιο τμήμα.

Της Νέλλης Θεοδοσίου, Ψυχολόγος, Ειδικευμένη στην Κλινική & Παιδαγωγική Ψυχολογία (info@theodosiounelly.gr)

Δευτέρα 15 Οκτωβρίου 2012

ΘΕΜΑΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ

Διδασκαλία κοινωνικών δεξιοτήτων


Ο Λ είναι 10 ετών και έχει ελάχιστους φίλους.  Οι γονείς του ενημερώθηκαν από το σχολείο ότι ο Λ ενοχλεί και πειράζει τα άλλα παιδιά και πολλές φορές γίνεται επιθετικός.  Αντίστοιχα, οι συμμαθητές του τον κοροϊδεύουν και τον απορρίπτουν. 

Στο σπίτι οι γονείς του Λ έχουν παρατηρήσει παρόμοιες συμπεριφορές με τα παιδιά της γειτονιάς και με τη μικρότερη αδερφή του.  Ο Λ τους ενοχλεί και εκείνοι με τη σειρά του δεν τον θέλουν στην παρέα τους.  Αν και ο Λ πηγαίνει πολύ συχνά να παίξει με άλλα παιδιά, και στην αρχή τα πάει καλά, συνήθως γυρίζει στο σπίτι κλαίγοντας και παραπονιέται ότι κανείς δεν τον συμπαθεί.

  Η περίπτωση του Λ δεν είναι μοναδική.  Πολλά παιδιά που έχουν δυσκολία στις κοινωνικές σχέσεις απλά δεν ξέρουν πώς να φερθούν σε τέτοιες περιπτώσεις.  Συνήθως εκφράζουν αρνητικές κοινωνικές συμπεριφορές, π.χ. χτυπάνε, διακόπτουν, ενοχλούν, και πολύ λίγες κοινωνικές συμπεριφορές, π.χ. οπτική επαφή, έκφραση συναισθημάτων, συνεργασία.  Για να αναπτύξουν φιλίες, πρέπει να μειώσουν τις αρνητικές συμπεριφορές και να αυξήσουν τις θετικές.  Τα παιδιά γενικά αποκτούν κοινωνικές δεξιότητες στην προσχολική και πρώτη σχολική ηλικία.  Αν κάποιο παιδί υστερεί, υπάρχουν τρόποι να του διδάξουμε τις κατάλληλες κοινωνικές συμπεριφορές.

1ο βήμα: Αποφασίζουμε ποιες συμπεριφορές πρέπει να αλλάξουν και ξεκινάμε με αυτή που το παιδί χρησιμοποιεί πιο συχνά ή πιο έντονα.

Παραδείγματα αρνητικών κοινωνικών συμπεριφορών
  • επιθετικότητα
  • έντονη γκρίνια
  • αρπάζει από τους άλλους παιχνίδια, μολύβια κτλ
  • αρχηγικές τάσεις
  • κακή οπτική επαφή
  • ενοχλεί
  • αποτραβιέται και απομονώνεται
  • δεν ακολουθεί κανόνες στα παιχνίδια
  • παρασύρεται εύκολα από τα άλλα παιδιά
  • τσακώνεται
  • κοροϊδεύει
  • μιλά πολύ και δεν αφήνει τους άλλους να μιλήσουν
  • δεν παίζει δίκαια
  • είναι παθητικό
Παραδείγματα θετικών κοινωνικών συμπεριφορών
  • περιμένει τη σειρά του
  • μοιράζεται
  • συνεργάζεται
  • κάνει διάλογο
  • ζητά συγγνώμη
  • παίρνει πρωτοβουλίες
  • αρνείται την κακή επιρροή των άλλων
  • βοηθά
  • ενδιαφέρεται για το τι θέλουν/χρειάζονται οι άλλοι
2ο βήμα: Συνεργαζόμαστε με το παιδί για να το βοηθήσουμε να καταλάβει τη δυσκολία του και για να επιλέξουμε θετική συμπεριφορά.  Δεν κρίνουμε το παιδί, του εξηγούμε ότι θέλουμε να βοηθήσουμε.  Λέμε ότι έχουμε ένα σχέδιο για το πώς θα τα πηγαίνει καλύτερα με τα άλλα παιδιά και και ότι θα θέλαμε να δουλέψουμε μαζί για να το υλοποιήσουμε.  Δεν έχει κανένα νόημα να δουλέψουμε τις κοινωνικές συμπεριφορές χωρίς τη συνεργασία του παιδιού.  Δεν επιβάλουμε στο παιδί καινούριες συμπεριφορές.  Είναι αντιπαραγωγικό να προσπαθούμε να του διδάξουμε να συνεργάζεται με τους άλλους αλλά εμείς να μη συνεργαζόμαστε μαζί του.  

3ο βήμα: Διδάσκουμε στο παιδί τις καινούριες συμπεριφορές.  Πρώτα εξηγούμε και περιγράφουμε.  Μετά γινόμαστε εμείς μοντέλα και δείχνουμε στο παιδί την αποδεκτή συμπεριφορά. Βεβαιωνόμαστε ότι το παιδί έχει καταλάβει, πριν προχωρήσουμε στο επόμενο βήμα.

4ο βήμα: Ενθαρρύνουμε, υπενθυμίζουμε και επιβραβεύουμε την επιθυμητή κοινωνική συμπεριφορά σε πραγματικές κοινωνικές συνθήκες.

Τέλος, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε οπτικά βοηθήματα (π.χ. πινακάκια με αστεράκια) στα οποία το παιδί θα βλέπει την πρόοδό του.  Είναι όμως πολύ σημαντικό να τονίζουμε τα πραγματικά θετικά αποτελέσματα της προσπάθειάς του που δεν είναι άλλα από την καλυτέρευση των κοινωνικών του σχέσεων (π.χ. "είδες τι ωραία που έπαιξες με το φίλο σου; όταν μοιράζεσαι τα παιχνίδια σου περνάτε θαυμάσια και ο φίλος σου θα θέλει να ξαναπαίξετε μαζί").

Δευτέρα 7 Μαΐου 2012

Δυσλεξία και Ενήλικες. 20+8 στοιχεία ενός άλλου τρόπου σκέψης.



     Η δυσλεξία είναι μια μαθησιακή δυσκολία η οποία δεν εμφανίζεται ως νόσος και για αυτό τον λόγο
 δεν "θεραπεύεται". 
Η διαφορετική νευροανατομία του εγκεφάλου του ατόμου οδηγεί σε έναν άλλο τρόπο σκέψης. Εμφανίζονται 
δυσκολίες που έχουν σχέση με την παραγωγή και την επεξεργασία γλωσσικών πληροφοριών και δεν
 σχετίζονται με νοητική καθυστέρηση. Ποσοστά εμφάνισης δυσλεξίας υπάρχουν σε όλους τους
 πολιτισμούς με γραπτή γλώσσα. Η Δυσλεξία δεν "περνάει" αλλά μέσα από ένα 
ειδικό πρόγραμμα αντιμετώπισης των μαθησιακών δυσκολιών γίνεται το άτομο πιο λειτουργικό 
σε ότι αφορά στις ακαδημαϊκές του δεξιότητες πχ. ανάγνωση, γραφή, μαθηματικά. 
        Η Δυσλεξία ακολουθεί το άτομο απο τα σχολικά του χρόνια και μέχρι σε όλη την ενήλικη ζωή. 
Το άτομο μαθαίνει και αναπτύσσει μηχανισμούς αντιμετώπισης καθημερινών δυσκολιών οι οποίες προκύπτουν
 λόγω της δικής του δυσκολίας αλλά και της ανεπάρκειας του περιβάλλοντος (σχολικό, εργασιακό, 
κοινωνικό) να το εντάξει ομαλά και να δώσει ευκαιρίες έκφρασης σε έναν άλλο τρόπο σκέψης.
          Αναφέρονται τα πιο συνηθισμένα χαρακτηριστικά και συμπεριφορές που αναπτύσσει ένα άτομο
 με Δυσλεξία κατά την ενήλικη ζωή του καθώς και τα κύρια θετικά αντισταθμιστικά πλεονεκτήματα
 που οφείλονται σε αυτήν. Να τονίσουμε ότι κανένα άτομο με Δυσλεξία δεν είναι ίδιο με ένα άλλο και για αυτό
 δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να εμφανίζουν όλα τα παρακάτω χαρακτηριστικά ταυτόχρονα.
 Η παράθεση των παρακάτω στοιχείων συναντάται στη βιβλιογραφία αλλά δηλώνεται και 
σε προσωπικές μαρτυρίες Δυσλεξικών ατόμων.

Ποια είναι τα κύρια και πιο συνηθισμένα χαρακτηριστικά της δυσλεξίας που εμφανίζονται ως δυσκολίες 
που επιμένουν και στην ενήλικη ζωή;

  • Δυσκολεύονται ακόμα αρκετά στην ορθογραφία.
  • Είναι πολύ σημαντικό για αυτούς να χρησιμοποιούν την τεχνολογία για να αντιμετωπίζουν 
          τις δυσκολίες τους πχ. αυτόματος διορθωτής κειμένου στον υπολογιστή.
  • Αγχώνονται ιδιαίτερα όταν χρειαστεί στη δουλειά τους να κάνουν μια δουλειά που απαιτεί ορθογραφία 
          ή απομνημόνευση γλωσσικών πληροφοριών πχ. να αφήσουν ή να συγκρατήσουν γραπτά μηνύματα.
  • Ξεχνούν μηνύματα που τους δίνονται ή μπορεί και να τα αποδώσουν λανθασμένα.
  • Σε κάποιες περιπτώσεις δυσκολεύονται στην οργάνωση του χρόνου και του χώρου τους πχ. 
          να τακτοποιήσουν μια βαλίτσα, μια ντουλάπα.
  • Έχουν εφεύρει μηχανισμούς "άμεσης σωτηρίας" για να προλάβουν καταστάσεις που θα τους εκθέσουν
           πχ. έχουν πάντα το κινητό μαζί και γράφουν τη λέξη που μπορεί να μην γνωρίζουν σε μήνυμα για
           να δουν την ορθογραφία της.
  • Δυσκολεύονται πολλές φορές να συμπληρώσουν αιτήσεις πχ. γράφουν σε άλλο πεδίο λάθος πληροφορία.
  • Η ανάγνωση τους ακόμα αντιμετωπίζει δυσκολίες πχ. παύσεις, δισταγμούς, λανθασμένη εκφορά 
          μεγάλων λέξεων.
  • Στην ανάγνωση μιας ιστορίας δυσκολεύονται να ταιριάξουν το ανάλογο ύφος.
  • Υπάρχουν δυσλεκτικοί ενήλικες που δυσκολεύονται ακόμα και με την οδήγηση αυτοκινήτου.
  • Μπερδεύονται με τους αριθμούς πχ. ημερομηνίες, χρονολογίες, ώρα, τηλέφωνα, αριθμοί οδών.
  • Ακόμα σε νοερές μαθηματικές πράξεις δυσκολεύονται και μπορεί να βρίσκουν ένα αποτέλεσμα "περίπου".
  • Έχουν εφεύρει δικούς τους μηχανισμούς επίλυσης μαθηματικών πράξεων αφού μπορεί να
           μην γνωρίζουν την προπαίδεια.
  • Αρκετοί ενήλικες δυσλεκτικοί δυσκολεύονται ακόμα σε διάφορες ακολουθίες πχ. αλφάβητο, μήνες.
  • Τα γραπτά τους πολλές φορές δεν είναι καθαρά πχ. έχουν αρκετά σβησίματα ή μουτζούρες.
  • Δυσκολεύονται σε επιτραπέζια παιχνίδια με πολλές γλωσσικές πληροφορίες πχ. Taboo, κρεμάλα.
  • Πολλές φορές όταν διαβάζουν χρειάζεται να διαβάσουν ξανά και ξανά μια πρόταση για να

          καταφέρουν να την κατανοήσουν  ή να την συνδέσουν με τα προηγούμενα. Επίσης είναι πολύ εύκολο 

          να αποσπαστεί η προσοχή τους κατά την ανάγνωση.

  • Η κούραση και η συναισθηματική κατάσταση έχει άμεσο αντίκτυπο σε δραστηριότητες όπως
           ανάγνωση, απομνημόνευση, ορθογραφημένη γραφή γιατί μειώνεται η δυνατότητα συγκέντρωσης.
  • Χρειάζεται να κρατούν αρκετές σημειώσεις για αυτά που πρέπει να κάνουν γιατί είναι πολύ 
          πιθανό να τα ξεχάσουν.
  • Δυσκολεύονται να δώσουν σωστές οδηγίες πχ. για μια διαδρομή.
  • Σε πολλές περιπτώσεις η μαθηματική τους σκέψη είναι σε πολύ καλό επίπεδο.
  • Τα καταφέρνουν ιδιαίτερα με μηχανολογικά και αρχιτεκτονικά θέματα.
  • Εμφανίζουν ευχέρεια στον προφορικό λόγο.
  • Κάποιοι εμφανίζουν αρκετές δημιουργικές κλίσεις και ταλέντα.
  • Μπορούν να σκέφτονται πιο συνολικά και όχι ειδικά με αποτέλεσμα να είναι ικανοί να βλέπουν
         την "όλη εικόνα" και να βρίσκουν αποτελεσματική λύση.
  • Παρουσιάζουν μια έμφυτη περιέργεια.
  • Είναι ικανοί να σκέφτονται πολυδιάστατα εφόσον η αντίληψη τους συμβαίνει με όλες τους τις αισθήσεις.
  • Παρουσιάζουν ζωηρή φαντασία.



   Ποια είναι τα αντισταθμιστικά θετικά στοιχεία του δυσλεξικού ατόμου;


     Προκύπτει λοιπόν έντονα η αναγκαιότητα να υπάρξει έγκαιρη βοήθεια για την αντιμετώπιση των
 δυσκολιών τους αλλά ακόμα πιο σημαντικό κρίνεται, να υπάρξει η ενθάρρυνση ανάπτυξης των θετικών τους 
στοιχείων τα οποία είναι δυνατό να οδηγήσουν το άτομο με Δυσλεξία να δηλώσει την ξεχωριστή 
του προσωπικότητα.



Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος

ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολίων/δυσλεξίας

email: amitrakaki@gmail.com

ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

Παρασκευή 6 Απριλίου 2012

Ψυχολογία και παραμύθια




      Τα παραμύθια είναι ένα πανανθρώπινο φαινόμενο. Κάθε κοινωνία, από την πιο πρωτόγονη έως την πιο ανεπτυγμένη, έχει τις δικές της φανταστικές ιστορίες γεμάτες περιπέτειες, συμβολισμούς και ηθικά διδάγματα. Οι ψυχολογικές καταβολές των παραμυθιών ήταν ανέκαθεν ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα για τους μελετητές των παραμυθιών, τόσο τους ψυχολόγους, όσο και τους συγγραφείς. Οι μεν ψυχολόγοι προσπαθούν να βρουν το βαθύτερο μήνυμα των παραμυθιών και το τι μας λένε για το συλλογικό ασυνείδητο, ενώ οι δε συγγραφείς αναλύουν τα παραμύθια από μια ψυχολογική σκοπιά, σε μια προσπάθεια να κάνουν τις ιστορίες τους ακόμη πιο ενδιαφέρουσες.
Θεωρίες ψυχολογικής ερμηνείας των παραμυθιών


        Ένας από τους πρώτους ερευνητές των ονείρων ήταν ο Sigmund Freud ο οποίος στα παραμύθια έβλεπε την επιβεβαίωση της ψυχοδυναμικής του θεωρίας. Οι εικόνες στα παραμύθια όντας παρόμοιες με τις εικόνες στα όνειρα, οδήγησαν τον Freud στην επεξήγηση τους χρησιμοποιώντας τον ψυχοδυναμικό τρόπο σκέψης. Συγκεκριμένα πίστευε πως τα παραμύθια εκφράζουν τις εσωτερικές συγκρούσεις, τα άγχη και τους κρυφούς φόβους και επιθυμίες μας τα οποία βρίσκονται παγιδευμένα στο υποσυνείδητό μας. Μάλιστα ο ίδιος ο Freud μέσα από διάφορα έργα του έκανε ανάλυση των συμβολισμών συγκεκριμένων γνωστών παραμυθιών της τότε εποχής (π.χ. των αδελφών Grimm) και πρόσεξε πως παρόμοιους συμβολισμούς χρησιμοποιούσαν και οι ασθενείς του στα όνειρά τους.
          Ο πιο γνωστός όμως ερευνητής των ονείρων ήταν ο άλλος μεγάλος ψυχοδυναμικός ψυχολόγος, ο Carl Jung. Ο Jung ήταν ο πρώτος που έδωσε μια διαφορετική διάσταση στα όνειρα, πέραν της προϋπάρχουσας φροϋδικής άποψης πως τα όνειρα εκφράζουν τις ασυνείδητες συγκρούσεις αυτών που τα δημιούργησαν κ αυτών που τα διαδίδουν, υποστηρίζοντας πως ο συμβολισμός των παραμυθιών θα πρέπει να βασίζεται σε κάτι πιο γενικό και όχι απλά στις ιδιαίτερες ατομικές συγκρούσεις κάποιων μεμονωμένων ατόμων. Για τον Jung τα παραμύθια ήταν μέρος και απόδειξη αυτού που αποκαλούσε “συλλογικό ασυνείδητο”.
            Με τον όρο αυτό ο Jung αναφερόταν στις αρχέτυπες ιδέες που έχουν αποτυπωθεί από γενιά σε γενιά και τις οποίες κουβαλάμε όλοι μέσα μας, ανεξάρτητα από την κοινωνία στην οποία ερχόμαστε. Ιδέες όπως η τροφοδότης μητέρα-φύση, ο κύκλος της ζωής, το σκοτεινό και μαύρο άγνωστο ή το νερό ως έκφραση αναγέννησης είναι μονάχα μερικές από τις αρχέτυπες ιδέες που υπάρχουν στις ιστορίες -αρχαίες και πιο σύγχρονες- όλων των πολιτισμών. Η συνολική δουλειά του Jung πάνω στην επεξήγηση των μύθων και των θρησκευτικών πρακτικών ανά τους αιώνες είναι ένα αριστούργημα στον συγκεκριμένο χώρο και αποτελεί ακόμη και σήμερα σημείο αναφοράς τόσο για τους ψυχολόγους, όσο και για τους λογοτέχνες.
                Ενδιαφέρον είναι και το γεγονός πως κατά καιρούς έγιναν προσπάθειες ερμηνείας των ονείρων από μια θρησκευτική οπτική γωνία. O Eugen Drewermann για παράδειγμα στο βιβλίο του “Grimms’ Fairy Tales Interpreted According to Depth Psychology” συνδύασε την θρησκευτική ερμηνεία των παραμυθιών με τις ιδέες του Jung περί αρχέτυπων ώστε να αναλύσει ορισμένα από τα πιο γνωστά -και γεμάτα έντονες αρχέτυπες εικόνες- παραμύθια των αδερφών Grimm. Η συγκεκριμένη προσπάθεια έγινε αποδέκτης έντονης κριτικής μιας και για την ερμηνεία των παραμυθιών βασιζόταν περισσότερο στις θεωρίες γύρω από τα παραμύθια και όχι τόσο στο ίδιο το περιεχόμενο των παραμυθιών των αδερφών Grimm.
Είναι τα παραμύθια μόνο για τα παιδιά;


            Η δύναμη των παραμυθιών να μεταφέρουν άμεσα και έμμεσα μηνύματα είναι αξιοπρόσεκτη. Μέσα από μια φαινομενικά απλή ιστορία (π.χ. “Ο βοσκός και ο λύκος” ή “Ο λαγός και η χελώνα”) κάποιος μπορεί να εξάγει πολλά ηθικά διδάγματα και παράλληλα νοήματα με μεγαλύτερο βάθος από ότι ο λόγος του παραμυθιού αυτός καθ’ αυτός. Άλλωστε αυτός είναι και ένας από τους λόγους που τα παραμύθια λέγονται κυρίως σε παιδιά. Οι ενήλικοι μέσα από τα παραμύθια προσπαθούν να μεταδώσουν στα παιδιά τους τις αξίες και ιδανικά που οι ίδιοι ασπάζονται. Άλλες φορές τα παραμύθια προσπαθούν να μεταδώσουν πανανθρώπινες αξίες όπως η δικαιοσύνη, η καλοσύνη ή η ισότητα και άλλες φορές προσπαθούν να περάσουν μηνύματα που είναι συνδεδεμένα με το κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο γεννήθηκε το παραμύθι, όπως η σημαντικότητα της κοινότητας (π.χ. στις αφρικανικές χώρες), οι ανδρικοί και γυναικείοι ρόλοι αλλά και η ιεραρχία σε μια κοινωνία. Πέραν τούτου, τα παραμύθια σε πολλές περιπτώσεις μπορούμε να πούμε πως αποτελούν έναν τρόπο έκφρασης ιδεών και αντιμετώπισης των διλημμάτων ενός παιδιού στον δρόμο του προς την ενηλικίωση.
           Παρόλο που η κυρίαρχη ιδέα είναι πως τα παραμύθια μπορούν να φανούν χρήσιμα αποκλειστικά στην διαπαιδαγώγηση των παιδιών, αξίζει να σημειωθεί πως τα παραμύθια έχουν χρησιμοποιηθεί -και συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα από ορισμένους ψυχολόγους- για να βοηθήσουν ενήλικες να ξεπεράσουν κάποια ψυχολογικά προβλήματα. Ίσως ο πιο γνωστός υποστηρικτής αυτής της ιδέας είναι ο Hans Dieckmann. Σύμφωνα με τον Dieckmann ένας αποτελεσματικός τρόπος να βοηθηθεί ένας ενήλικας είναι να διηγηθεί το αγαπημένο του παραμύθι. Σύμφωνα με τη θεωρία του, το αγαπημένο παραμύθι μας δεν έχει αποτυπωθεί στη μνήμη μας τυχαία, αλλά λόγω της σημαντικής ψυχολογικής του βαρύτητας για την ίδια την ύπαρξή μας και τα προβλήματα που μας απασχολούν. Όταν συνειδητοποιήσουμε την βαθύτερη σημασία του νοήματος του παραμυθιού τότε πιο εύκολα μπορούμε να μεταφράσουμε τις ασυνείδητες σκέψεις και φόβους μας και να τους αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικότερα.
Παραμύθια: γιατί έτσι μας αρέσει


           Τα παραμύθια ήταν, είναι και κατά πάσα πιθανότητα θα συνεχίσουν να είναι μια πολύ χρήσιμη πηγή πληροφοριών τόσο για το ίδιο το άτομο που αρέσκεται στην διήγησή τους, όσο και για τις κοινωνίες και τις συνθήκες που τα δημιούργησαν. Είναι οι συνοδοιπόροι πολλών παιδιών στο πέρασμά τους από το ένα αναπτυξιακό στάδιο στο επόμενο και ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για τους γονείς και τους δασκάλους για την ευκολότερη μεταλαμπάδευση γνώσεων και αξιών. Βεβαίως τα παραμύθια μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο για καλό σκοπό όσο και για κακό (αν και η έννοια του καλού και του κακού είναι σχετική). Σημασία όμως έχει η διατήρησή τους σε όλους τους πολιτισμούς που πέρασαν από τον πλανήτη αυτό, κάτι που αυτόματα σηματοδοτεί και την σημαντικότητά τους σε διάφορα επίπεδα της κοινωνικής (και όχι μόνο) ανάπτυξής μας.
Πηγές / Περισσότερες Πληροφορίες

Πέμπτη 5 Απριλίου 2012

ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΕΝΟΣ ΝΗΠΙΟΥ!!!

    
             Η ευφυΐα και η συμπεριφορά ενός πεντάχρονου μπορεί να σας αφήσει κατάπληκτους, αλλά και να σας βγάλει εύκολα νοκ άουτ. Αποκωδικοποιήστε τη συμπεριφορά του και μάθετε πώς να διαχειρίζεστε τις πανούργες συμπεριφορές του.Είναι γεγονός πως τα βρέφη είναι πολύ γλυκά, ιδιαίτερα όταν γελάνε ή ανοίγουν διάπλατα τα μάτια τους «ανιχνεύοντας» τον καινούργιο κόσμο.
Όμως ποιος μπορεί να αντισταθεί στο γάργαρο γέλιο, στα τσαπατσούλικα φιλιά και στα υπέροχα ποδοβολητά ενός νηπίου; Για έναν ενήλικο το νήπιο είναι μια αληθινή αποκάλυψη. Ο σουρεαλιστικός τρόπος που βλέπει τον κόσμο, οι ζωγραφιές του, οι ευφυείς απαντήσεις του, ακόμη και ο τρόπος που σταυρώνει τα χέρια του όταν θυμώνει είναι αξιολάτρευτος. Τα δύσκολα βέβαια ξεκινούν από τη στιγμή που το καθ’ όλα ζηλευτό μας νήπιο αποκτά προσωπικότητα και αρχίζει να διεκδικεί, να απαιτεί, να πεισμώνει και συχνά να ξεσπάει βίαια. Κάποιες φορές που η συμπεριφορά του μοιάζει ανυπόφορη και λέει «όχι!» σε όλα, εσείς νιώθετε τα τελευταία αποθέματα της υπομονής σας να εξαντλούνται. Όχι, μην αρχίσετε να σκέφτεστε ανώδυνους ή επώδυνους τρόπους τιμωρίας. Απλώς θυμηθείτε πως όπως οι ενήλικοι έτσι και τα νήπια έχουν τους δικούς τους κώδικες...