ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΤΗΣ action aid ΓΙΑ ΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ!!!

Υψώνουμε το παράστημά μας ενάντια στο Ρατσισμό και την Ξενοφοβία!!!

Σκηνοθεσία: Θοδωρής Παπαδουλάκης

Παίζουν: Τάσος Νούσιας, Τιτίκα Σαριγκούλη, Stefania Sholla

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑΣ!!!

          Ένα πρόγραμμα που πήραμε φέτος είναι αυτό της Φιλαναγνωσίας. Πέρα από τη Δανειστική Βιβλιοθήκη, την οποία φέτος ξεκινήσαμε πάρα πολύ αργά, λόγω των γνωστών μας θεμάτων που μας πήγαν πίσω....στις καθημερινές μας δραστηριότητες διαβάζουμε με τα παιδιά ΒΙΒΛΙΑ, πολλά ΒΙΒΛΙΑ!! 

           Με αρκετά μεγάλη καθυστέρηση πήραμε και τη κινητή βαλίτσα της Φιλαναγνωσίας από τη Διεύθυνση Π.Ε. Ανατολικής Αττικής ύστερα από συνεννόηση με την υπεύθυνη των Πολιτιστικών Δράσεων, την κα Χρύσα Κουράκη, την οποία και υπερευχαριστούμε!!! 

             Ένα από τα βιβλία που μας άρεσαν και το ξεχωρίσαμε, από την πρώτη ματιά, είναι το : " Οι κακοί και οι καλοί ιππότες" του Αντώνη Παπαθεοδούλου. 

Το βιβλίο ενθουσίασε όχι μόνο εμάς αλλά και τους μικρούς μας μαθητές και ήταν το εφαλτήριο για ποικίλες άλλες δραστηριότητες!!! 

Αναμένεται συνέχεια (όσο προλαβαίνουμε, βέβαια!!!) 

ΤΑ ΥΠΕΡΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΑ ΠΑΙΔΙΑ

Οι γονείς που περιφέρονται συνεχώς γύρω από τα παιδιά τους την ώρα που παίζουν με τους φίλους τους, κινδυνεύουν να τα κάνουν νάρκισσους.

Ο Πίτερ Γκρέι, γνωστός ψυχολόγος, αναφέρει πως το «ελεύθερο παιχνίδι», όπου τα παιδιά αφήνονται μόνα τους χωρίς να τα κατευθύνουν ενήλικοι, τα βοηθάει να ξεπεράσουν το ναρκισσισμό τους και να αναπτύξουν την ικανότητα της συναίσθησης.
Υποστηρίζει πως τα παιχνίδια που προγραμματίζονται και επιτηρούνται από γονείς, και η άρνηση των γονιών για παιχνίδια στη γειτονιά, προκαλεί μεγάλα προβλήματα στο μέλλον.
«Τα ελεύθερα παιχνίδια τα βοηθούν να ξεπεράσουν τις τάσεις ναρκισσισμού. Τάσεις που όλοι έχουμε σε κάποιον βαθμό. Αυτοί που έχουν έντονο τον ναρκισσισμό, μπορούν εύκολα να "ποδοπατήσουν" τους άλλους και είναι γενικά ανίκανοι να δημιουργήσουν με άλλους βαθιές και μακροχρόνιες σχέσεις με νόημα», λέει ο Γκρέι, καθηγητής στο κολέγιο της Βοστόνης και συνεχίζει:
«Με το να παίζουν τα παιδιά ελεύθερα, τα βοηθάει για την μελλοντική τους ζωή. Έτσι μαθαίνουν να παίρνουν την ζωή στα χέρια τους και να παίρνουν δικές τους αποφάσεις, να λύνουν τα προβλήματά τους να διαπραγματεύονται με τους άλλους ως ίσοι, να βλέπουν κι από άλλη οπτική γωνία, να κάνουν φίλους και να διαχειρίζονται ρίσκα. Επιπλέον, τα βοηθάει να ελέγχουν καλύτερα τους φόβους τους και τον θυμό τους».
Αν όμως τα παιδιά ελέγχονται συνεχώς από ενήλικες , δε μπορούν να αναπτύξουν εύκολα όλα τα παραπάνω.
Ο ψυχολόγος κατηγορεί την οπτική που έχουν τα σχολεία για την ανάπτυξη του παιδιού, ότι δηλαδή, τα παιδιά κερδίζουν περισσότερα όταν τους λένε οι ενήλικοι τι να κάνουν.
Ακόμα και εκτός σχολείου, τα παιδιά είναι πιο πιθανό να παίζουν παιχνίδια που θέλουν οι ενήλικοι και λιγότερο πιθανό να βγουν έξω να παίξουν μόνα τους.
Επιπλέον, οι φόβοι για την ασφάλεια των παιδιών το καθιστούν πολλές φορές αδύνατο να παίξουν μόνα τους χωρίς την επιτήρηση κάποιου ενήλικου. Για αυτό και ο ψυχολόγος, συνιστά, οι γονείς να γίνονται όσο το λιγότερο αντιληπτοί από τα παιδιά την ώρα του παιχνιδιού όταν το να παίξουν τελείως ελεύθερα καθίσταται αδύνατο.

«Εξαρτάται και από την ηλικία του παιδιού. Τα παιδιά που είναι από τεσσάρων ετών και πάνω, θα πρέπει να παίζουν μόνα τους και οι γονείς να εξαφανίζονται. Ακόμα και αν είναι παρόντες χωρίς να το θέλουν, θα παρέμβουν διότι τα παιδιά έχουν την τάση να θέλουν κάποιος ενήλικος να λύσει τα προβλήματά τους ως πιο εύκολη λύση».

ΜΙΚΡΟΙ ΖΩΓΡΑΦΟΙ

Όποιο θέμα και να δουλεύουμε στην τάξη μας η τέχνη πάει παντού! Γι ΄αυτό κι εμείς σήμερα  μιλήσαμε για τον πιο γνωστό πίνακα του Leonardo Da Vinci (Μόνα Λίζα ή Τζιοκόντα). 

Τα περισσότερα παιδιά τον είχαν δει όπως είπαν  - σε μουσεία, στο σπίτι τους, στα σοκολατάκια, σε τετράδια... 

Θελήσαμε κι εμείς να γίνουμε μεγάλοι ζωγράφοι σαν τον Da Vinci   (όχι ότι δεν ήμασταν και πριν)  γι΄αυτό...

    πήραμε μια ασπρόμαυρη φωτοτυπία
του πίνακα και την χρωματίσαμε
 ο κάθε ζωγράφος με τον δικό του τρόπο!
                                                                   

ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ;  ΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΑΝΕ  ΛΟΥΒΡΟ!!!!!!!!!!

                                         

                                                    

Οι μικροί ζωγράφοι το καταευχαριστήθηκαν και μάλιστα μερικά παιδιά ήθελαν αντί να πάρουν τις δημιουργίες τους στο σπίτι να τις πάρω εγώ και να τις δώσω σε κάποιο μουσείο! 

WE ARE BACK!!!!

          Πολλά τα γεγονότα που μας κράτησαν μακριά.....μετακομίσεις λόγω αμίαντου στα πλακίδια δαπέδου των νηπιαγωγείων μας, ανακαινίσεις, ξανά μετακομίσεις ..... Τέλος καλό όμως, όλα καλά..

       Προκειμένου να γίνουν οι απαραίτητες εργασίες στο νηπιαγωγείο μας, φιλοξενηθήκαμε για έναν ολόκληρο μήνα....στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του 14ου Δημοτικού Σχολείου Αχαρνών....Αν και οι νηπιαγωγοί ήμασταν αντίθετοι με αυτή τη μετακίνηση Γενάρη μήνα λόγω του ότι θα πηγαίναμε πίσω ως προς το παιδαγωγικό μας πρόγραμμα, οι γονείς ήταν ανένδοτοι και όλα πήραν το δρόμο τους... 

       Απίστευτη κούραση (δεν είναι λίγο πράγμα να στήνεις ένα νέο σχολείο από την αρχή).... εντατικές προσπάθειες να βρούμε ξανά τους ρυθμούς μας.....να προλάβουμε να κάνουμε όσα έχουμε προγραμματίσει....

        Βut...we don't give up!!! Η χρονιά δεν τελείωσε ακόμα....

Ξανά μαζί σας λοιπόν!!!!! 

Η ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΕΛ ΣΙΛΒΕΡΣΤΑΙΝ...ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΣΕ ΒΙΝΤΕΑΚΙ!!!

Το κομμάτι που λείπει συναντά το μεγάλο Ο

Η ιστορία μιλά για τη μοναξιά και την ανάγκη να ανήκεις. Την ανάγκη να βρεις αυτό που σε συμπληρώνει, ώστε να "κυλήσεις" στη ζωή μαζί του.

Μιλά για την εναγώνια αναζήτηση αυτού του άλλου, που θα έρθει ως «από μηχανής θεός», να κλείσει το μέσα μας κενό, να δώσει νόημα στη ζωή μας. Αυτό το άλλο, που πιστεύουμε, ότι θα μας αναγνωρίσει και θα το αναγνωρίσουμε "μαγικά".

Στη διάρκεια αυτής της αναζήτησης θα κάνουμε πολλά: θα μασκαρευτούμε, θα τρομάξουμε, θα μπερδευτούμε, θα γελοιοποιηθούμε, θα ελπίσουμε... Και τελικά, κάποτε, θα βρούμε το ιδανικό μας άλλο, αυτό που μας χωρά και το χωράμε. Και ευτυχώς θα αρχίσουμε επιτέλους να «κυλάμε»...να ζούμε...Τι κρίμα μόνο, που κανείς δεν μας είπε και εμείς ποτέ δεν σκεφτήκαμε, ότι κυλώντας...αλλάζεις!

Και έτσι αυτό που ξεκίνησε σαν απόλυτο ταίριασμα, στην πορεία αρχίζει να μας στενεύει και να το στενεύουμε...Και μετά τι....Μετά πάλι από την αρχή: προσμονή και μοναξιά... Μέχρι τη στιγμή που θα εμφανιστεί κάτι, κάποιος, που τίποτα δεν ζητά και τίποτα δεν του λείπει, (ένα Μεγάλο, ολοστρόγγυλο, πλήρες Ο), για να μας κάνει την απλή ερώτηση:

"Γιατί δεν κυλάς μόνο σου;"
"Μόνο μου; ένα Κομμάτι-που-λείπει (τριγωνικής μορφής) δεν μπορεί να κυλήσει μόνο του".
"Αλήθεια, προσπάθησες ποτέ;" ρώτησε το Μεγάλο Ο.
"Οι γωνίες μου είναι πολύ μυτερές" είπε το Κομμάτι-που-λείπει. "Δεν είμαι φτιαγμένο για να κυλάω μόνο μου!"
"Οι γωνίες και τα σχήματα αλλάζουν" είπε το Μεγάλο Ο...
"Αλλάζουν";

Σιωπή...Περισυλλογή...Απόπειρα....Προσπά­θεια....Κίνηση....Και επιτέλους αρχίζει το ταξίδι...η μεταμόρφωση...η ζωή...

"Το Κομμάτι που λείπει συναντά το Mεγάλο Ο", μιλά απλά και αληθινά για αυτό που όλοι ξέρουμε, αλλά ελάχιστοι κατανοούμε και ακόμα ελαχιστότεροι κάνουμε πράξη στη ζωή μας: η ολοκλήρωση και ευτυχία μας, είναι πρωτίστως μια προσωπική υπόθεση. Κανείς δεν μπορεί να μας την επιβάλει ή ακόμα και να μας τη χαρίσει «έξωθεν». Και ίσως δεν γίνεται αλλιώς: για να συν-υπάρξουμε κάποτε με κάποιον ή κάτι, πρέπει πρώτα να υπάρξουμε σαν αυτοκαθοριζόμενες οντότητες.

Η συν-ύπαρξη χρειάζεται δυο...όχι δυο μισά, αλλά δυο ολόκληρα. Δυο Μεγάλα ολοστρόγγυλα Ο, που τίποτα δεν χρειάζονται και τίποτα δεν τους λείπει...Δύο ολόκληρα που συμπορεύονται από καθαρή αγάπη. Όχι από ανάγκη ούτε από συμφέρον. Δυο ολόκληρα που τα ενώνει η επιλογή. Όχι η ελπίδα, ούτε ο φόβος.... Αν έτσι αντικρίσουμε τη ζωή μας, ίσως πάψουμε να μεμψιμοιρούμε, να τα βάζουμε με τους άλλους, να είμαστε απαθείς ή μοιρολάτρες. Αν δεν περιμένουμε την ευτυχία να μας χτυπήσει την πόρτα, αλλά τραβήξουμε εμείς κατά κει, αν μη τι άλλο, σίγουρα στο τέλος, όποιο κι αν είναι, θα έχουμε κάνει ένα πολύ ενδιαφέρον ταξίδι!

Η ιστορία από το ομότιτλο βιβλίο του Σελ Σιλβερστάιν.

Thessaloniki Arts and Culture  http://www.thessalonikiartsandculture.gr/

ΚΑΤΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ....ΑΛΛΑ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ!!!

Frog in a pocket: Silhouettes storytelling - enrich your child's sto...: This simple idea came to me when I bought a pack of black card in the poundshop last week.  We read every evening, this is an essential ...